Dün çocuktum,bu gün bir de baktım ki büyümüşüm. Masallarımı yitirdim. Yedi başlı masum ejderhayı çirkin insanlar öldürdüler. Üvey anne şimdi huzur evinde. Ve uyuyan aptal, sarışın prensesleri uyandırabilmek için, ormanları yok ettiler beyaz atlı prensler. Öptükçe insanlar kurbağa oldu. “elma şekeri yeme” derdi annem. Boyayla kırmızılaştırıyorlarmış; oysa artık kan tadı var şekerlerde anne, fakındamısın? Gökyüzünde Zümrüd-ü anka’ya yer yok, bir şeyler yapmalısın. Çocukluğumun kahramanlarını öldürüyorlar birer birer. Pamuk prenses bir yarışmada dünya güzeli seçildi ve televizyonda hergece ölüm haberleri sunuyor, gülümseyerek! Cindirella onun kadar şanslı olamadı ama. Balonun olduğu gece vardı ya, onikiyi vurduğunda saatler telaşla eve dönerken bir kaç seseri yolunu kesip dağ evine kaçırmışlar. Günlerce tecavüz edip bir pavyona satmışlar. Çok sigara ve içki içiyor diyorlar. Üstelik kaf dağına villa kondurmuş zenginin biri! Neden okuttunuz onca masalı? Neden izin verdiniz? Büyüdüğümde acı çekeyim diye mi? Ne masallara geri dönebilirim, ne de gerçek hayatla barışabilirim artık. Yaşam yordu küçük kızınızı, baş edemiyorum yüreğim çok acıyor!
0 trip:
Yorum Gönder