gidelim bu şehirden....

hayatın getirdiklerinin altından kalkmaya çalışırken
bu defa şehir çöker gibi üzerime
yaslanacak duvarlarım bir bir yıkılırken
sen her gelişinde benden bir kez daha giderken
son olmayacaktı tüm bunlar biliyordum...
öğrenilmiş çaresizlik denen şey
ismimin altında imza olmuşken....

izbe sokakların fahişe kaldırımlarında
bir umut, bir umut daha yürürken
kimsesizliğin
unutulmuşluğun
yalnızlığın koynunda
kuş tüyü yastıklarda rüyalarımı bozarken
sabahın ışıkları müjde olmuyor
ve bahar bile kendine yakışanı yapamıyorken
boşver yüreğim, gözlerimi de al daldığı yerlerden,
hadi bi gayret gidelim bu şehirden....


6 Nisan Salı '10


sdackr